siyah inci

sus.. biliyorsun..

az sonra ne desen nasıl olsa sana inanmayacağım..

bu yüzden.. o gece son olsun ikimiz... birer olalım..

gidelim birbirimizin içinden..

öyle yerlere gidelim ki gelişimiz imkansız olsun.. görmeyelim birbirmizi.. asla teyet geçmeyelim..

pisletmeyelim tenimizi..

olabildiğince uzaklara kaçalım.. o köşe senin.. bu köşe benim olsun..

sırtımız dönük.. gözlerimiz birbirine yasak olsun.. bakışmayalım..


o gece anladım.. sevdiğim adam sen değilmişsin.. sevdiğimi içine hapsetmişsin..

acılarına.. iradesizliğine.. egona esir etmişsin yüreğini.. yüreğin içindeki yüreğimi..

hadi dön yine sırtını.. okuma.. görmemezlikten gel yine.. sana yazmıyorum zaten..


ben gidiyorum..

sende git başımdan..

seni sevmiyorum..

içine tutukladığın ada*mı seviyorum ben..

serbest bırak artık bizi.. nefes alalım.. al gözlerini geri.. ver yüreğimi geri...


az önce ne desen nasıl olsa inanmayacağım biliyorsun..

sus..

ve git artık..


ve ben yine hayatınla bütünleştirdiğin film arasından hep aynı kadının sözünü hatırlarım:

seninle kazanamayacak mıyım ben ?!..


iyi seneler..



26.06.07
01:07

babam diyeydi gene
kalbe düşme-kalbine düş diye
geleydi yine
sarılaydım boynuna

ağlayaydım gene
gitme diyeydim
gitme
dinlermiydi ki
son gitmesinden öncede gitme diye sızlanan ben değil miydim 

bendim..
gitme diye koltuğun tepesine çıkıp ağlayan o sümüklü kız
babamın verdiği iki kuruş paraya kanıp izin verdim gitmesne
bensiz yitmesine..

beni de götüreydin ya baba
anne anne diye ağlamazdım ki.. hem özlemiştim seni
götüreydin ya beni de kendinle
niye götürmedin sanki
beraber gireydik o tekirdağ yolunda ki ağacın koynuna
he
götüreydin ya baba beni de o sonsuzluğa...

ben burda ölüyorum be baba
yaşarken ölmek nasıl birşey bilemezsin
ama nerden bileceksin ki
sen öldün be baba..

hadi baba ben yatıyorum
sen zahmet etme ben örterim üstümü...
..
.
u

hayır bayım
yüreğim kilidini bizzat vermedim tilkilere
o kadar saftım ki kilit numaramı sordular hep söyledim
her bir tilki girip acıttıkça yüreğimi yüreğimin kilidini değiştirmek zorunda kaldım her seferinde
ama artık öyle bi kilit taktım ki yüreğime numarasını ben bile soramadım anahtarını yapan mucite
bir mucize gerek şimdi çilingircinin bile açamaya cesaret edemeyeceği o kilidi açmaya
mucizelere inanır mısın dersen bayım
neden olmasın

daha bugün orda oturuyordum.. otobüsün en sağ köşesinde hem de cam kenarında..
içerden hayatı seyrediyordum..
önce bi kaç güzel insan gördüm onca kalabalığın içerisinde.. sanki sırf onlar varmış gibi hayatta
sırf sanki onların hakkıymış gibi yaşamak..
baktım hayata.. bir onlar yaşıyorlardı..o güzel insanlar...hayatta onları seviyordu adeta... güneş gülüyordu onlara.. yeşildi her yer...kuşlar bile onların tepelerinde uçuyordu...
sonra birden başka bişey gördüm..onca kalabalığın içerisinden en çirkin.. en cılız.. en ucube insanı.. hayat yoktu orda.. karanlığa gömüldü birden o güzelim güneşli hava.. belliki hayat onu sevmiyordu.. onun da hayatı sevmediği her halinden belliydi zaten.. o kadar çirkindi ki.. o kadar asık suratlı.. gözümü kaçırdım hemen.. görmek istemedim.. güzele baktım yeniden.. ama karanlık bi türlü gidemedi gözlerimden.. gözümü ayaklarıma diktim sonra aniden........
baktııım...
baktııım..
daldıım..
gittim..........
geldim sonra..
başımı kaldrdım ve hayata diktim gözlerimi yeniden
söylesene hayat
sahi ne istiyorsun bizden?!

bile bile sevgili..
bile bile atlıyoruz.. bile bile atıyoruz birbirmizi uçurumlardan
bir itmeye çalışıyoruz birbirimizi
bir çekmeye..
bir pişmanız.. bir tutkulu..
savaşımız bile bile sevgili ..
sen benim neyimsin..
neyimsin sen benim
nefretim? mutluluğum??
ellerim? gözyaşlarım? yüreğim??....
herşeyim misin ki nesin..
yooo herşeyim olamazsın.. olamamalısın..
sen benim hiçbirşeyim olmalısın hiçbirşeyim..

biz..
yapamadık..
tutamadık birbirimzi sıkısıkıya.. kenetlenemedik..
düşüyoruz sevgilim düşüyoruz herşeyim..
hiçbirşey olamadık..